Qanbatte kitabından alıntı…Matiyanın arxa baxçası…

Müəllif, Albert Libermanın bir başlığı çox diqqətimi çəkdi Qanbatte kitabında. Başlıq belədir, Gözlə görünmür, amma hiss edilir…

Müəllif deyir ki, Avropada gəzirsən, binalar əzəmətli, heybətli, nə bilim cazibədar ki, bütün bunlar ancaq təəssürat yaradır. Çöldən görünüş budur.

Müəllif onu da deyir ki,Yaponiyada isə belə deyil, sadə bambuklu və ənənəvi matiya(machiya) evlərində əzəmətli görünüşü yoxdur. Çağırmır səni. Amma içi… İçi bir dünyadır. Çöl minimalistdir, iç isə yaponlar tərəfindən çox dəyərləndirilir. İnteryerləri, daxili bağçaları.

Qərblilər yaponların bu düşüncəsinə israf kimi baxır, çünki çox enerji və resurs sərf olunur. Bu gözəllikləri kimsə görmür.

Əgər qonaq gözləyirsinizsə, o zaman sadəcə misafir otağını deyil, bütün evi təmizləyin. Əgər kitab yazırsınızsa, nəzərə alın ki, əhəmiyyətli olan təkcə birinci fəsil deyil. Əgər görünüşə hazırlaşırsınızsa, o zaman ən xırda aksesuarı hətta alt paltarlarını belə səylə seçməyiniz vacibdir.

Akira Kurosavanın Akahige(Kürənsaqqal) filmindəki kənd klinikasının təsviri də buna nümunədir.

Hissiyatınızı itirməyin, itirmədikcə onlar da bunu sezəcəklər!